22 mar
Felietony

Nadzieja

0

Nadzieja jest jak najmniejszy złoty krokus o delikatnych płatkach. Przez całą zimę spał pod ziemią. Kruchy, samotny, wtulony w zimną ciemność. Czekał cierpliwie choć nie wiedział niczego na pewno. Miał tylko przeczucie, że przyjdzie dzień kiedy przebudzi go ciepło słońca, a kiedy to się stało, podążył za odwiecznym instynktem, znalazł światło i zakwitł. Cokolwiek było wcześniej, już tego nie ma. Teraz z wiosną podążaj za słońcem. Budzi się nowa nadzieja, nowy początek, nowe życie ❤

Powiązane wpisy

20 lip
Filmy

Za horyzontem

Posted by author-avatar
0
Za linią horyzontu, tam gdzie morze wydaje się stykać z niebem, jest inny świat. Kiedy byłam nastolatką, stawałam na piasku i wpatrywał...
Czytaj dalej

Komentarze

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *