Piątek 13 listopada

            Budzę się kiedy w ciemność nocy zaczynają się wsączać pierwsze krople światła. To magiczny moment przemiany kiedy z bezruchu wyłania się życie. Tak jak miliardy lat temu na planecie Ziemia. To zdarzenie jest odtwarzane codziennie rano o brzasku.

            Budzę się i leżę przez chwilę z zamkniętymi oczami. Wdzięczna za to, że jestem. Za tę chwilę ciszy pod ciepłą kołdrą, za to, że leżę wygodnie, czuję swoje ciało i przebudzoną świadomość.

            To wielki przywilej i szczęście. Codziennie coś się kończy i zaczyna się coś nowego. Kończy się dzień, zaczyna noc, a potem o świcie znów następuje nowe otwarcie, przychodzi nowe światło pobudzając nas do życia.

            Czy czujesz tę wdzięczność? Czy kochasz każdy świt za nową nadzieję i nowy początek?

            Kocham Cię,

            Twoja B.