Wiosna.
\nZ wyschni\u0119tej ziemi szybciej ni\u017c pierwiosnki wyrastaj\u0105 pytania. Gdzie jestem? Dok\u0105d id\u0119? Czy to co robi\u0119, jest tym, co chc\u0119 robi\u0107? Czy to gdzie jestem, jest miejscem, gdzie chc\u0119 by\u0107? Czy ten, z kt\u00f3rym jestem jest tym, z kt\u00f3rym chcia\u0142abym by\u0107?<\/p>\n
Szary trawnik. Puste tory. Brudne szyby w oknach. Na stawie wci\u0105\u017c le\u017cy l\u00f3d. Ale ju\u017c wiosna. Ludzie zdejmuj\u0105 czapki. Dzieci ha\u0142asuj\u0105 na ulicy. Ptaki wzywaj\u0105 przeznaczenie.
\nA wi\u0119c wiosna.<\/p>\n
Patrz\u0119 na s\u0142o\u0144ce i my\u015bl\u0119, \u017ce \u017cycie jest podr\u00f3\u017c\u0105 z wieloma przystankami.<\/p>\n
Ludzie zwykle chc\u0105 za\u0142atwi\u0107 sobie bezpieczny bilet, usi\u0105\u015b\u0107 w fotelu i jecha\u0107 do ko\u0144ca trasy, ale to niemo\u017cliwe.<\/p>\n
Podr\u00f3\u017c przez \u017cycie polega na kr\u00f3tkich odcinkach, po kt\u00f3rych zostajesz wyrzucony na peron i musisz szuka\u0107 nast\u0119pnego poci\u0105gu. Czasem l\u0105dujesz na pustyni i musisz szuka\u0107 wielb\u0142\u0105da. Czasem musisz i\u015b\u0107 na piechot\u0119. Ale ci\u0105gle i\u015b\u0107 naprz\u00f3d.<\/p>\n
A wiosn\u0105 cz\u0119sto zdarza si\u0119 tak, \u017ce budzisz si\u0119 w wagonie z zamglonymi szybami i nagle odkrywasz, \u017ce stoisz na bocznym torze. Poci\u0105g skrzypi i trzeszczy, odpadaj\u0105 drzwi, \u0142omocze zepsuta rura. Biegniesz do maszynowni. Usi\u0142ujesz go pcha\u0107, ci\u0105gn\u0105\u0107, uruchomi\u0107 na si\u0142\u0119, ale on tylko jeszcze bardziej stuka i wyje. I wtedy ju\u017c wiesz, \u017ce zab\u0142\u0105dzi\u0142a\u015b. I musisz szuka\u0107 nowej drogi.<\/p>\n
Je\u015bli tak si\u0119 zdarzy\u0142o, to we\u017a sw\u00f3j podr\u0119czny tobo\u0142ek i wysi\u0105d\u017a. Nie szukaj mapy, bo nie istnieje mapa, na kt\u00f3rej zaznaczono wszystkie mo\u017cliwe \u015bcie\u017cki przez \u017cycie. S\u0105 tylko z grubsza zaznaczone szerokie autostrady, po kt\u00f3rych w\u0119druj\u0105 t\u0142umy. S\u0105 boczne drogi, kt\u00f3rych ko\u0144ca nie wida\u0107. S\u0105 male\u0144kie \u015bcie\u017cki wydeptane przez zuchwa\u0142ych \u015bmia\u0142k\u00f3w.<\/p>\n
Nie ma kasy z biletami, gdzie mo\u017cna kupi\u0107 przejazd do wieczno\u015bci. Nie ma wiarygodnych drogowskaz\u00f3w, bo prawda ju\u017c dawno pomiesza\u0142a si\u0119 ludziom z fa\u0142szem. Nie ma nawet sprawdzonych przystank\u00f3w, na kt\u00f3rych mo\u017cna poczeka\u0107 w towarzystwie innych podr\u00f3\u017cnych.<\/p>\n
Ale jest nadzieja. Niezale\u017cnie od tego ile chaosu jest dooko\u0142a i jak bardzo na zewn\u0105trz prawda miesza si\u0119 z k\u0142amstwem. Nawet wtedy, kiedy wydaje ci si\u0119, \u017ce nie wiesz co jest dobre, a co z\u0142e, i trudno podj\u0105\u0107 w\u0142a\u015bciw\u0105 decyzj\u0119.<\/p>\n
Bo przecie\u017c ty masz w sobie wbudowany kompas. Jeste\u015b zawsze pod\u0142\u0105czona do si\u0142y wi\u0119kszej od siebie, kt\u00f3ra wie. Zna wszystkie odpowiedzi na wszystkie pytania i zawsze wskazuje w\u0142a\u015bciwy kierunek. To wszystko, czego ty nie wiesz, jest w niej zapisane. A je\u015bli jest zapisane w niej, istnieje te\u017c w tobie.<\/p>\n
Je\u015bli wi\u0119c budzisz si\u0119 wiosn\u0105 w zardzewia\u0142ym wagonie na dzikim dworcu, nie p\u0142acz. Postaw stopy na ziemi, \u015bci\u015bnij w r\u0119ce tobo\u0142ek i id\u017a. Nie pytaj dok\u0105d, nie szukaj konduktora i nie pr\u00f3buj wskrzesza\u0107 upad\u0142ej lokomotywy. Po prostu raz w \u017cyciu odwa\u017c si\u0119 p\u00f3j\u015b\u0107 przed siebie. Tam, gdzie ci\u0119 zaprowadzi serce.<\/p>\n
\u017bycie to podr\u00f3\u017c z wieloma przesiadkami. Czasem brakuj\u0105cy kawa\u0142ek trasy trzeba pokona\u0107 o w\u0142asnych si\u0142ach. Tw\u00f3j poci\u0105g czeka na ciebie tam, gdzie b\u0119dzie ci pisane go znale\u017a\u0107.<\/p>\n