I o to w\u0142a\u015bnie chodzi w podr\u00f3\u017cowaniu.<\/p>\n
My\u015blisz, \u017ce co\u015b wiesz o \u015bwiecie. Nie dlatego, \u017ce s\u0142ysza\u0142e\u015b albo czyta\u0142e\u015b o tym w Internecie. Widzia\u0142e\u015b na w\u0142asne oczy. Wyci\u0105gn\u0105\u0142e\u015b wnioski, uporz\u0105dkowa\u0142e\u015b sobie jako\u015b wiedz\u0119. Wiesz to co wiesz i my\u015blisz, \u017ce jeste\u015b m\u0105dry.<\/p>\n
Ale w gruncie rzeczy to tylko poz\u00f3r. Bo \u015bwiat nie jest taki, jakim chcia\u0142by\u015b go widzie\u0107. \u015awiat jest taki, jaki jest. Zmienia si\u0119 niepostrze\u017cenie, szybko, w ewolucyjnym rytmie. Dostosowuje si\u0119 do nowych okoliczno\u015bci. Nic nie musi by\u0107 takie, jakie my\u015bla\u0142e\u015b, \u017ce jest, bo przecie\u017c ju\u017c kiedy\u015b takie by\u0142o.<\/p>\n
To jest fascynuj\u0105ce.<\/p>\n
A najbardziej niesamowite jest to, \u017ce ludzie wci\u0105\u017c usi\u0142uj\u0105 stworzy\u0107 obrazy r\u00f3\u017cnych miejsc i sytuacji, opisuj\u0105 je, uwieczniaj\u0105 na fotografiach, filmuj\u0105, i nie zdaj\u0105 sobie sprawy z tego, \u017ce to, co uwa\u017caj\u0105 za prawd\u0119 odno\u015bnie tego, co widzieli, jest prawd\u0105 tylko w momencie kiedy osobi\u015bcie tego do\u015bwiadczali.<\/p>\n
Bo wszystko si\u0119 zmienia.<\/p>\n
Powstaj\u0105 nowe drogi, a inne s\u0105 porzucane. W miejscu lubianego przez ciebie hotelu dzisiaj stoi prywatny apartamentowiec. A tam, gdzie kiedy\u015b by\u0142o dzikie jezioro z \u0142\u00f3dkami, teraz jest betonowe nabrze\u017ce i most.<\/p>\n
Po prostu.<\/p>\n
Wszystko si\u0119 zmienia.<\/p>\n
Czy mo\u017cna powiedzie\u0107 cokolwiek pewnego o czymkolwiek, co istnieje na \u015bwiecie? Nie. I to w\u0142a\u015bnie jest najbardziej niezwyk\u0142e.<\/p>\n
<\/p>\n
My\u015blisz, \u017ce wiesz jak jest w Syrii, bo by\u0142e\u015b tam dwa razy? Za trzecim razem na pewno b\u0119dzie inaczej.<\/p>\n
My\u015blisz, \u017ce wiesz jacy s\u0105 Egipcjanie, bo spotka\u0142e\u015b ich podczas wakacji? Nieprawda. Spotka\u0142e\u015b tylko kilku, mo\u017ce kilkunastu, a pozosta\u0142e osiemdziesi\u0105t trzy miliony os\u00f3b?… Ka\u017cdy z nich mo\u017ce by\u0107 inny ni\u017c ci si\u0119 wydaje. Tak samo jak nie mo\u017cna powiedzie\u0107 jacy s\u0105 Polacy na podstawie znajomo\u015bci jednej polskiej rodziny, prawda?<\/p>\n
I to w\u0142a\u015bnie najbardziej lubi\u0119 w podr\u00f3\u017cowaniu. \u017be ci\u0105gle co\u015b mnie zaskakuje i ci\u0105gle na nowo przypomina mi o tym, \u017ceby nie przyzwyczaja\u0107 si\u0119 do jednego sposobu my\u015blenia, nie ocenia\u0107, nie wydawa\u0107 os\u0105d\u00f3w. Tylko patrze\u0107, ch\u0142on\u0105\u0107 i uczy\u0107 si\u0119 na nowo. Nawet tego, co mi si\u0119 wydawa\u0142o, \u017ce wiem<\/p>\n
<\/p>\n
Co\u015b ci powiem.<\/p>\n
Zauwa\u017cy\u0142am to ju\u017c wcze\u015bniej.<\/p>\n
Ludzie z Europy s\u0105 dziwnie rozbiegani wewn\u0119trznie. Przedmioty wypadaj\u0105 im z r\u0105k, podczas wyjmowania jednej rzeczy z torby wysypuj\u0105 im si\u0119 te\u017c inne, zahaczaj\u0105 w\u0142osami o futryny, paskami o biurka, potykaj\u0105 si\u0119 na chodniku, podaj\u0105 ci nie to, o co prosi\u0142e\u015b, ci\u0105gle za co\u015b przepraszaj\u0105, ci\u0105gle si\u0119 \u015bpiesz\u0105, ci\u0105gle czego\u015b szukaj\u0105, ci\u0105gle czego\u015b im brakuje.<\/p>\n
Maj\u0105 rozbiegany wzrok, wykonuj\u0105 nerwowe gesty, potr\u0105caj\u0105 szklanki, dzbanki i wazony, \u017cyj\u0105 w jakim\u015b wiecznie nieuporz\u0105dkowanym wewn\u0119trznym ba\u0142aganie.<\/p>\n
Patrz\u0105, ale nie widz\u0105. Czytaj\u0105, ale nie rozumiej\u0105. Ucz\u0105 si\u0119, ale nie pami\u0119taj\u0105. Wydaj\u0105 si\u0119 bezmy\u015blnie zagubieni w czym\u015b, co ju\u017c dawno ich przeros\u0142o i co uznali za niemo\u017cliwe do okie\u0142znania.<\/p>\n
<\/p>\n
Ludzie w Indiach s\u0105 zupe\u0142nie inni. Potrafi\u0105 po\u015bwi\u0119ci\u0107 ca\u0142\u0105 uwag\u0119 temu, co w\u0142a\u015bnie robi\u0105, niezale\u017cnie od tego czy jest to projektowanie nowego wie\u017cowca, czy uk\u0142adanie pomara\u0144czy na chodniku. S\u0105 skupieni na tym co robi\u0105 teraz, a to co ma przyj\u015b\u0107 p\u00f3\u017aniej, mo\u017ce przyjdzie i wtedy b\u0119dzie czas, \u017ceby si\u0119 tym zajmowa\u0107.<\/p>\n
Ludzie w Indiach s\u0105 uwa\u017cni. Inteligentni. Maj\u0105 my\u015bl\u0105ce oczy.<\/p>\n
Nigdzie nie widzia\u0142am takiego niezdrowo wygl\u0105daj\u0105cego go\u015bcia w garniturze z teczk\u0105 w r\u0119ce, jakich jest pe\u0142no w Europie. Blady, z jakim\u015b dziwnym zagubieniem w oczach, ledwie dostrzegaln\u0105 bezradno\u015bci\u0105 i przera\u017ceniem, a jednocze\u015bnie z panicznym pragnieniem sukcesu.<\/p>\n
To go nap\u0119dza i to go zgubi. Po\u017c\u0105danie sukcesu jest dla niego r\u00f3wnoznaczne z pieni\u0119dzmi (bo one maj\u0105 mu zapewni\u0107 poczucie bezpiecze\u0144stwa), podziwem (kt\u00f3ry zaspokoi jego dr\u0119cz\u0105c\u0105 potrzeb\u0119 akceptacji) i seksem z wcze\u015bniej niedost\u0119pnymi kobietami (kt\u00f3re pozwol\u0105 mu podnie\u015b\u0107 zbyt niskie poczucie w\u0142asnej warto\u015bci). Wok\u00f3\u0142 tego kr\u0105\u017c\u0105 jego my\u015bli i marzenia. Mie\u0107 wi\u0119cej, wybi\u0107 si\u0119, zach\u0142ysn\u0105\u0107 si\u0119 byciem na szczycie. Tego chce. I to pragnienie go zabije, bo jest w gruncie rzeczy fa\u0142szyw\u0105 gr\u0105 pozor\u00f3w i manipulacji, kt\u00f3rymi usi\u0142uje zdoby\u0107 warto\u015bci materialne w nadziei, \u017ce przedmioty i bogactwo u\u015bmierz\u0105 jego prawdziwy b\u00f3l, czyli duchowe braki poczucia akceptacji, bezpiecze\u0144stwa i mi\u0142o\u015bci.<\/p>\n
Tacy go\u015bcie zawsze patrz\u0105 daleko w przysz\u0142o\u015b\u0107, ale prawie nigdy nie s\u0105 w stanie dostrzec tego, co istnieje w tej konkretnej chwili. I dlatego zawsze wydaj\u0105 si\u0119 p\u0119dzi\u0107 na o\u015blep przed siebie. A poniewa\u017c w takiej szalonej gonitwie nigdy nie ma ko\u0144ca, pr\u0119dzej lub p\u00f3\u017aniej padaj\u0105 na twarz z wycie\u0144czenia i wtedy my\u015bl\u0105, \u017ce w\u0142a\u015bnie ko\u0144czy si\u0119 ich \u015bwiat. Podczas gdy w rzeczywisto\u015bci on si\u0119 dopiero zaczyna.<\/p>\n
<\/p>\n
Tutaj w Indiach takich nie ma. Oni nie \u017cyj\u0105 po\u017c\u0105daniem tego, co b\u0119dzie w przysz\u0142o\u015bci. Raczej wype\u0142niaj\u0105 sw\u00f3j dzie\u0144 tym, co jest dzisiaj, a to w najlepszy mo\u017cliwy spos\u00f3b przyci\u0105ga wszystko, co ma si\u0119 zdarzy\u0107 nast\u0119pnego dnia.<\/p>\n
To wida\u0107 wsz\u0119dzie dooko\u0142a, w drobiazgach, kt\u00f3rymi ludzie tutaj zajmuj\u0105 si\u0119 na co dzie\u0144 i co stanowi istot\u0119 ich rzeczywisto\u015bci.<\/p>\n
W sklepiku sprzedaj\u0105cym materia\u0142y budowlane p\u0142achty sklejki kto\u015b u\u0142o\u017cy\u0142 na dw\u00f3ch stosach r\u00f3wniutko co do milimetra.<\/p>\n
Go\u015b\u0107, kt\u00f3ry na chodniku sprzedaje portfele, ka\u017cdy z nich starannie czy\u015bci wilgotn\u0105 szmatk\u0105. Batoniki u sprzedawcy s\u0142odyczy le\u017c\u0105 zgodnie z kolorami w odpowiednich przegr\u00f3dkach. U kucharza w ulicznej budce z jedzeniem te\u017c wszystko ma swoje miejsce. Ka\u017cdy \u015bwie\u017co upieczony placek zostaje wyj\u0119ty z garnka z tak\u0105 uwag\u0105, jakby by\u0142 nowonarodzonym dzieckiem. Umieszczony w metalowej misce na skraju blatu ze starej deski, z kt\u00f3rej od razu s\u0105 wycierane krople oleju. Nie ma mowy o ba\u0142aganie, zb\u0119dnych ruchach ani bezmy\u015blno\u015bci.<\/p>\n
<\/p>\n
Kucharz dba o swoje gotowanie. Uliczny handlarz dba o sw\u00f3j towar. Staruszeczka sprzedaj\u0105ca banany uk\u0142ada je ogonkami w jedn\u0105 stron\u0119, \u017ceby \u0142adnie wygl\u0105da\u0142y. A pan, u kt\u00f3rego kupowa\u0142am wczoraj bilet na poci\u0105g wzi\u0105\u0142 m\u00f3j formularz i starannie u\u0142o\u017cy\u0107 go na kupce innych. Powolutku, ze skupieniem.<\/p>\n
Fragment z ksi\u0105\u017cki „Blondynka nad Gangesem”<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
I o to w\u0142a\u015bnie chodzi w podr\u00f3\u017cowaniu. My\u015blisz, \u017ce co\u015b wiesz o \u015bwiecie. Nie dlatego, \u017ce s\u0142ysza\u0142e\u015b albo czyta\u0142e\u015b o<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":648,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[18],"tags":[],"class_list":["post-827","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-fragment-ksiazki"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/beatapawlikowska.norbibednar.dev\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/827","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/beatapawlikowska.norbibednar.dev\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/beatapawlikowska.norbibednar.dev\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beatapawlikowska.norbibednar.dev\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beatapawlikowska.norbibednar.dev\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=827"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/beatapawlikowska.norbibednar.dev\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/827\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beatapawlikowska.norbibednar.dev\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/648"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/beatapawlikowska.norbibednar.dev\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=827"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/beatapawlikowska.norbibednar.dev\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=827"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/beatapawlikowska.norbibednar.dev\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=827"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}