Prawie dok\u0142adnie dwa lata temu temu rabusie w\u0142amali si\u0119 do mojego domu. By\u0142am wtedy w Krakowie na spotkaniu autorskim. Otworzy\u0142am drzwi do domu, zauwa\u017cy\u0142am otwart\u0105 szuflad\u0119 i pomysla\u0142am, \u017ce to dziwne. Zrobi\u0142am jeszcze kilka krok\u00f3w. Wszystkie szuflady by\u0142y otwarte, wszystkie szafy i szafki, a rzeczy w po\u015bpiechu zgarni\u0119te z p\u00f3\u0142ek pi\u0119trzy\u0142y si\u0119 na pod\u0142odze. We wszystkich pomieszczeniach. W kuchni, \u0142azience, pokojach – wsz\u0119dzie panowa\u0142 niewyobra\u017calny ba\u0142agan.<\/p>\n\n\n\n
\u00a0– Kto\u015b si\u0119 w\u0142ama\u0142 do mojego domu!! – pomysla\u0142am ze zdumieniem. Kto? Dlaczego? Czego szuka\u0142? I co zabra\u0142?…<\/p>\n\n\n\n
Na poduszce pod oknem zosta\u0142y \u015blady but\u00f3w. Wyobrazi\u0142am sobie jak wchodz\u0105 w ciemno\u015bci przez okno, zeskakuj\u0105 na pod\u0142og\u0119, zapalaj\u0105 latarki i rozgl\u0105daj\u0105 si\u0119 po \u015bcianach, fotografiach i pami\u0105tkach z podr\u00f3\u017cy.\u00a0<\/p>\n\n\n\n
Czy szcz\u0119\u015bliwy cz\u0142owiek chcia\u0142by w\u0142ama\u0107 si\u0119 do czyjego\u015b domu, \u017ceby go okra\u015b\u0107? Na pewno nie. Przest\u0119pc\u0105 zostaje kto\u015b, kto nie widzi dla siebie szansy na szcz\u0119\u015bliwe \u017cycie. Kto\u015b, kto jest pe\u0142en strachu, komu brakuje wiary we w\u0142asne si\u0142y, nadziei, zaufania i mi\u0142o\u015bci. Mam nadziej\u0119, \u017ce w\u0142amywacze zabrali z mojego domu pozytywn\u0105 moc, kt\u00f3ra w nim mieszka. By\u0107 mo\u017ce to by\u0142o ostatnie w\u0142amanie, jakiego si\u0119 podj\u0119li. Niech si\u0142a dobra przyniesie im szcz\u0119\u015bcie, poczucie sensu i mi\u0142o\u015b\u0107. Tak, \u017ceby nadchodzace \u015bwi\u0119ta dla wszystkich by\u0142y szcz\u0119\u015bliwe \u2764<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Prawie dok\u0142adnie dwa lata temu temu rabusie w\u0142amali si\u0119 do mojego domu. By\u0142am wtedy w Krakowie na spotkaniu autorskim. Otworzy\u0142am<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":8149,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[15],"tags":[],"class_list":["post-8148","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-felietony"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/beatapawlikowska.norbibednar.dev\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/8148","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/beatapawlikowska.norbibednar.dev\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/beatapawlikowska.norbibednar.dev\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beatapawlikowska.norbibednar.dev\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beatapawlikowska.norbibednar.dev\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=8148"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/beatapawlikowska.norbibednar.dev\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/8148\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beatapawlikowska.norbibednar.dev\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/8149"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/beatapawlikowska.norbibednar.dev\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=8148"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/beatapawlikowska.norbibednar.dev\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=8148"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/beatapawlikowska.norbibednar.dev\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=8148"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}