![\"\"](\"https:\/\/beatapawlikowska.com\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/page1.jpg\")
<\/a><\/p>\nSpojrza\u0142am na niego. No w\u0142a\u015bciwie mam mn\u00f3stwo pyta\u0144! Kim jeste\u015b, Smoku Pierzasty W\u0119\u017cu? Gdzie ja dok\u0142adnie jestem? Dok\u0105d zmierzam? I kt\u00f3r\u0119dy? I co stanie si\u0119 kiedy wreszcie dotr\u0119 do celu?… Jaki jest m\u00f3j cel?…<\/p>\n
– Dlaczego powiedzia\u0142e\u015b, \u017ce mam wybra\u0107 drzewo? \u2013 zapyta\u0142am.<\/p>\n
– Drzewa to postaci z przesz\u0142o\u015bci. Nauczyciele wiedzy niedost\u0119pnej dzisiaj dla wi\u0119kszo\u015bci z nas. Najlepiej jest wtedy kiedy ucze\u0144 sam znajduje swojego nauczyciela.<\/p>\n
– Ale to drzewo nic do mnie nie powiedzia\u0142o!<\/p>\n
– Wida\u0107 nie by\u0142o trzeba \u017cadnych s\u0142\u00f3w.<\/p>\n
– A zwierz\u0119ta, kt\u00f3re nagle si\u0119 pojawi\u0142y?<\/p>\n
– To by\u0142y zwierz\u0119ta, kt\u00f3re chcia\u0142y by\u0107 twoimi duchowymi przewodnikami. Pojawia\u0142y si\u0119 po to, \u017ceby\u015b mog\u0142a wybra\u0107 jedno z nich.<\/p>\n
– Ale ja nie wiedzia\u0142am! By\u0107 mo\u017ce wtedy wybra\u0142abym inne zwierz\u0119!<\/p>\n
– Wyb\u00f3r odbywa si\u0119 na poziomie serca, a nie umys\u0142u \u2013 wyja\u015bni\u0142 cierpliwie Smok W\u0105\u017c. \u2013 Nic nie trzeba wiedzie\u0107. Wystarczy, \u017ce pod\u0105\u017cysz za tym, co jest.<\/p>\n
– Czy mam ci powiedzie\u0107 dok\u0105d zmierzasz?<\/p>\n – Nie \u2013 odrzek\u0142am. \u2013 Bo ja wiem, \u017ce m\u00f3j cel zmienia si\u0119 w zale\u017cno\u015bci od tego gdzie jestem, co robi\u0119 i w jaki spos\u00f3b. Droga rozwija si\u0119 pod moimi stopami kiedy po niej w\u0119druj\u0119 i r\u00f3\u017cnie mnie prowadzi na podstawie kompasu, kt\u00f3rym jest moje serce. To co nios\u0119 ze sob\u0105 w duszy okre\u015bla moj\u0105 drog\u0119 i m\u00f3j cel.<\/p>\n Potwory czerpi\u0105 si\u0142\u0119 z niemocy. Potwory pojawiaj\u0105 si\u0119 tam, gdzie jest dla nich puste miejsce. Us\u0142ane l\u0119kiem, \u017calem, przywi\u0105zaniem do smutku i samotno\u015bci. Potwory karmi\u0105 si\u0119 bezradno\u015bci\u0105, apati\u0105, chaosem i k\u0142amstwem. Rosn\u0105 w si\u0142\u0119 na duchowym pustkowiu. Krzycz\u0105 w nocy i szarpi\u0105 za dusz\u0119 tylko dlatego, \u017ce nosz\u0105 w sobie b\u00f3l odrzucenia i pogardy. Zwyci\u0119\u017caj\u0105 tak d\u0142ugo jak s\u0105 nieoswojone i obce. Wydaj\u0105 si\u0119 realne, ale w rzeczywisto\u015bci s\u0105 tylko ruchomym obrazem wszystkiego, co rodzi si\u0119 ze strachu. Z\u0142a, nienawi\u015bci, zemsty, samotno\u015bci, odtr\u0105cenia, podejrzliwo\u015bci, nieuczciwo\u015bci,\u00a0 przemocy, chorej ambicji i dumy.<\/p>\n Pokonam pos\u0142uszne potwory.<\/p>\n Poniewa\u017c to ja jestem ich \u017ar\u00f3d\u0142em.<\/p>\n <\/p>\n Tak d\u0142ugo jak pr\u00f3bowa\u0142am z nimi walczy\u0107, zawsze musia\u0142am przegra\u0107. Ka\u017cda pr\u00f3ba ucieczki zawsze ko\u0144czy\u0142a si\u0119 kl\u0119sk\u0105. Potwory spija\u0142y moje \u0142zy i przekle\u0144stwa. Milk\u0142y zalane wypitym przeze mnie alkoholem, ale potem zawsze budzi\u0142y si\u0119 z jazgotem. Pr\u00f3bowa\u0142am je g\u0142odzi\u0107, ale cho\u0107 odmawia\u0142am sobie jedzenia, nienawi\u015bci nigdy mi nie brakowa\u0142o, a one jad\u0142y j\u0105 gar\u015bciami.<\/p>\n Tak d\u0142ugo jak wierzy\u0142am w bajki, szuka\u0142am walecznego ksi\u0119cia, kt\u00f3ry przyb\u0119dzie z armi\u0105 wojska i pokona wszystkie potwory w mojej duszy. Ale \u017caden nie potrafi\u0142 ich znale\u017a\u0107. \u017baden nie mia\u0142 odpowiedniej broni. \u017baden nawet nie wiedzia\u0142 o tym jak\u0105 ma misj\u0119 do wykonania. Przesta\u0142am wi\u0119c wierzy\u0107 w kr\u00f3lewicz\u00f3w.<\/p>\n Pr\u00f3bowa\u0142am nawet przesta\u0107 wierzy\u0107 w potwory, ale one atakowa\u0142y bez wytchnienia. Im bardziej usi\u0142owa\u0142am je w sobie ukry\u0107, tym bardziej wbija\u0142y pazury w moj\u0105 dusze i spija\u0142y z niej krew.<\/p>\n <\/p>\n A ja umiera\u0142am poma\u0142u za ka\u017cdym razem. Budzi\u0142o mnie s\u0142o\u0144ce. Podnosi\u0142am si\u0119 jak kwiat w wazonie. Na chwil\u0119. Tak d\u0142ug\u0105 jak wystarczy mi si\u0142y. A potem wszystko zaczyna\u0142o si\u0119 od nowa. Strach, nienawi\u015b\u0107, poczucie krzywdy, bycie ofiar\u0105, szukanie winnych, odrzucenie, samotno\u015b\u0107 i ten b\u00f3l, szarpi\u0105cy b\u00f3l, b\u00f3l rozrywaj\u0105cy serce. Mieszka\u0142y w nim wszystkie potwory Sylurionu. A ja by\u0142am ich nienawistnym pasterzem.<\/p>\n Pokonam pos\u0142uszne potwory.<\/p>\n Ich si\u0142a bra\u0142a si\u0119 z mojej niemocy.<\/p>\n Moja niech\u0119\u0107 do prawdy by\u0142a dla nich po\u017cywieniem.<\/p>\n M\u00f3j op\u00f3r przed zmian\u0105 by\u0142 dla nich magnesem.<\/p>\n Moje przywi\u0105zanie do wygodnej iluzji by\u0142o ich domem.<\/p>\n Mno\u017cy\u0142y si\u0119 w chmurach depresyjnych my\u015bli trzymanych w moim sercu.<\/p>\n Tym bardziej dzikie, im mocniej znienawidzone i prze\u015bladowane.<\/p>\n Samotne, bezdomne, przep\u0119dzane.<\/p>\n Obce. Ok\u0142amywane.<\/p>\n Im bardziej udawa\u0142am, \u017ce ich nie ma, tym g\u0142o\u015bniej wy\u0142y w ciemno\u015bci.<\/p>\n A\u017c do dnia pod trzema s\u0142o\u0144cami Sylurionu.<\/p>\n Gdy pozwoli\u0142am im by\u0107.<\/p>\n Potw\u00f3r Wiecznego Krytykowania by\u0142 obro\u015bni\u0119ty kolcami jak kaktus. Sta\u0142 z boku z podejrzliwie zmru\u017conymi oczami. On zawsze znajdowa\u0142 pow\u00f3d do niezadowolenia, rozczarowania i niespe\u0142nienia.<\/p>\n Potw\u00f3r Chorobliwej Ambicji mia\u0142 rozd\u0119te boki i wygl\u0105da\u0142 tak, jakby by\u0142 wiecznie g\u0142odny. Nigdy nie by\u0142o mu dosy\u0107. Zawsze chcia\u0142 wi\u0119cej.<\/p>\n Potw\u00f3r Przymusu Kontroli nad Wszystkim mia\u0142 tak wiele g\u0142\u00f3w, \u017ce nie by\u0142am w stanie ich policzy\u0107. Ko\u0142ysa\u0142y si\u0119 na d\u0142ugich szyjach i strzela\u0142y dooko\u0142a czujnymi spojrzeniami. Zawsze gotowe do tego, \u017ceby przej\u0105\u0107 kontrol\u0119 i zaprowadzi\u0107 sw\u00f3j w\u0142asny porz\u0105dek.<\/p>\n Potw\u00f3r Bycia Ofiar\u0105 wygl\u0105da\u0142 jak monstrualna modliszka. Opiera\u0142a si\u0119 na pot\u0119\u017cnych tylnych nogach, ale przednie drobne ramiona trzyma\u0142a z\u0142o\u017cone w dziecinnie bezradnym ge\u015bcie tu\u017c pod szcz\u0119k\u0105 pe\u0142n\u0105 ostrych k\u0142\u00f3w. Ona poddawa\u0142a si\u0119, prosi\u0142a o wzi\u0119cie w opiek\u0119, ale poniewa\u017c nikt nie by\u0142 w stanie zaspokoi\u0107 jej oczekiwa\u0144, zaczyna\u0142a k\u0105sa\u0107 i ucieka\u0142a.<\/p>\n Potw\u00f3r Niecierpliwo\u015bci mia\u0142 d\u0142ugi, ostry, zagi\u0119ty dzi\u00f3b i ciemne skrzyd\u0142a. Rozk\u0142ada\u0142 je, potrz\u0105sa\u0142 pi\u00f3rami, stroszy\u0142 pierze na szyi, tak jakby usi\u0142owa\u0142 schwyci\u0107 co\u015b niewidzialnego, co umyka\u0142o jego szponom, i by\u0142 tym tak poch\u0142oni\u0119ty, \u017ce wydawa\u0142 si\u0119 nie dostrzega\u0107 ani mnie, ani jeziora, ani pozosta\u0142ych potwor\u00f3w.<\/p>\n Potw\u00f3r Braku Wiary w Siebie \u015bwieci\u0142 wielkimi b\u0142yszcz\u0105cymi oczami z czelu\u015bci okr\u0105g\u0142ej skorupy poro\u015bni\u0119tej jadowitymi brodawkami. Nawet gdyby\u015b chcia\u0142 si\u0119 do niego zbli\u017cy\u0107, porazi ci\u0119 parali\u017cuj\u0105c\u0105 toksyn\u0105.<\/p>\n Potw\u00f3r Lenistwa rozlewa\u0142 si\u0119 po ziemi jak mi\u0119kki balon plazmy. Czerwony na grzbiecie, ciemny na spodzie, mia\u0142 trzy nieprzytomne oczy, kt\u00f3re pojawia\u0142y si\u0119 znienacka jak ostrzegawczy tr\u00f3jk\u0105t. Kiedy przewala\u0142 si\u0119 bezw\u0142adnie na drugi bok, potwory przesuwa\u0142y si\u0119, \u017ceby zrobi\u0107 mu wi\u0119cej miejsca.<\/p>\n Potw\u00f3r Braku Bezpiecze\u0144stwa mia\u0142 niebotycznie d\u0142ug\u0105, cienk\u0105 szyj\u0119, kt\u00f3r\u0105 si\u0119ga\u0142 prawie do nieba. Tak mi si\u0119 przynajmniej wydawa\u0142o. By\u0142a to najd\u0142u\u017csza szyja, jak\u0105 kiedykolwiek widzia\u0142am, wi\u0119ksza od szyi najwy\u017cszej \u017cyrafy. Znajdowa\u0142a si\u0119 tak daleko od ziemi, \u017ce ledwie dociera\u0142 do nas niewyra\u017any pisk wydawany przez paszcz\u0119 znajduj\u0105c\u0105 si\u0119 na jej ko\u0144cu.<\/p>\n Potw\u00f3r Nienawi\u015bci by\u0142 pokryty grubymi, mi\u0119sistymi, metalicznie l\u015bni\u0105cymi \u00a0\u0142uskami. Mia\u0142 je nawet na uszach i na nogach, co zapewne bardzo utrudnia\u0142o mu zar\u00f3wno odnajdywanie si\u0119 w rzeczywisto\u015bci, jak i sprawne poruszanie si\u0119. Dymi\u0142 z nosa k\u0142\u0119bkami wewn\u0119trznego ognia.<\/p>\n <\/p>\n Och, by\u0142o tam jeszcze wiele innych potwor\u00f3w! Niekt\u00f3re by\u0142y ogromne i zwaliste jak g\u00f3ry, inne mniejsze, a jeszcze inne ca\u0142kiem ma\u0142e, wij\u0105ce si\u0119 jak d\u017cd\u017cownice. Domy\u015bli\u0142am si\u0119, \u017ce to zapewne Potwory Uprzedze\u0144. Te, kt\u00f3re szybko si\u0119 mno\u017c\u0105 i wkr\u0119caj\u0105 w my\u015bli jak korniki.<\/p>\n Sta\u0142y dooko\u0142a mnie, dysza\u0142y, wysuwa\u0142y ukryte pazury, strzela\u0142y we mnie oczami, ale nagle dostrzeg\u0142am w nich co\u015b, czego nie widzia\u0142am wcze\u015bniej.<\/p>\n By\u0142y bezradne!!!<\/p>\n Mimo \u017ce posiada\u0142y kolce jadowe, toksyczne brodawki, \u0142apy wielkie jak maczugi, drapie\u017cne k\u0142y, ostre dzioby i szpony, to wcale nie by\u0142y gro\u017ane. Kiedy przesta\u0142am karmi\u0107 je moim strachem, straci\u0142y mn\u0105 zainteresowanie.<\/p>\n Poczu\u0142am w sobie pok\u00f3j.<\/p>\n I tak zako\u0144czy\u0142am wojn\u0119 \u015bwiatow\u0105.<\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n