– Chudy jak wa\u017cka w styczniu \u2013 przeczyta\u0142am guara\u0144skie przys\u0142owie i u\u015bmiechn\u0119\u0142am si\u0119 pod nosem.<\/p>\n
Czy to nie jest niesamowite?<\/p>\n
Ludzie na ca\u0142ym \u015bwiecie tworz\u0105 w\u0142asne do\u015b\u0107 abstrakcyjne por\u00f3wnania na bazie tego, co ich otacza. W Polsce m\u00f3wi si\u0119, \u017ce \u201epoc\u0119 si\u0119 jak mysz\u201d, a w Paragwaju, \u017ce \u201epoc\u0119 si\u0119 jak przykrywka na garnku\u201d.<\/p>\n
U nas kto\u015b jest \u201eblady jak prze\u015bcierad\u0142o\u201d albo \u201eblady jak \u015bciana\u201d, a w Paragwaju jest \u201eblady jak kwiat dyni\u201d.<\/p>\n
<\/p>\n
I wtedy w\u0142a\u015bnie poczu\u0142am, \u017ce kto\u015b wbija mi \u0142okie\u0107 w bok.<\/p>\n
Prawd\u0119 m\u00f3wi\u0105c ca\u0142kiem zapomnia\u0142am o reszcie \u015bwiata. Nie zauwa\u017cy\u0142am nawet, \u017ce autobus si\u0119 zatrzyma\u0142, a do \u015brodka wsiad\u0142o du\u017co nowych pasa\u017cer\u00f3w. Wszyscy chcieli usi\u0105\u015b\u0107.<\/p>\n
Tak\u017ce d\u0142ugi, ko\u015bcisty i chyba stuletni staruszek obok mnie.<\/p>\n
Umo\u015bci\u0142 wszystkie swoje stercz\u0105ce kolana i \u0142okcie, zamrucza\u0142 w odpowiedzi na moje po\u015bpieszne sk\u0142adanie ksi\u0105\u017cek, butelek i torebek, zmie\u015bci\u0142 si\u0119 mi\u0119dzy pod\u0142og\u0105 i sufitem i przez chwil\u0119 wydawa\u0142 si\u0119 drzema\u0107.<\/p>\n
A potem nagle odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do mnie i zapyta\u0142:<\/p>\n
– Do Asunci\u00f3n?<\/p>\n
– Tak, do Asunci\u00f3n \u2013 odpowiedzia\u0142am z pewnym roztargnieniem, bo zapisywa\u0142am w\u0142a\u015bnie, \u017ce w j\u0119zyku guaran\u00ed m\u00f3wi si\u0119, \u017ce kto\u015b jest \u201eszybszy ni\u017c kot, kt\u00f3ry w\u0142a\u015bnie co\u015b ukrad\u0142\u201d.<\/p>\n
– Ja te\u017c \u2013 stwierdzi\u0142 odrobine melancholijnie. \u2013 Do Asunci\u00f3n.<\/p>\n
<\/p>\n
Zamkn\u0119\u0142am ksi\u0105\u017ck\u0119.<\/p>\n
– Pan tam mieszka? \u2013 zapyta\u0142am uprzejmie.<\/p>\n
– Tak, tak, mieszkam w Asunci\u00f3n.<\/p>\n
Spojrza\u0142am na niego ukradkiem. Z bliska wygl\u0105da\u0142 na dwadzie\u015bcia lat mniej, czyli na mniej wi\u0119cej osiemdziesi\u0105t.<\/p>\n
– A ty te\u017c mieszkasz w Asunci\u00f3n? \u2013 zapyta\u0142.<\/p>\n
– Och nie! \u2013 roze\u015bmia\u0142am si\u0119. \u2013 Jestem z Polski.<\/p>\n
– Z Polski? \u2013 powt\u00f3rzy\u0142 z takim wyrazem twarzy, jakby to s\u0142owo by\u0142o kawa\u0142kiem jab\u0142ka, a on si\u0119 zastanawia\u0142 czy jest kwa\u015bne, czy s\u0142odkie.<\/p>\n
– Z Polski w Europie \u2013 podsun\u0119\u0142am.<\/p>\n
– Aaa, z Polski w Europie \u2013 powt\u00f3rzy\u0142 po mnie i wci\u0105\u017c jeszcze najwyra\u017aniej nie by\u0142 pewien o co tu chodzi i czy ten fakt budzi jego zadowolenie, czy nie.<\/p>\n
– To wiesz co, ja si\u0119 z tob\u0105 o\u017ceni\u0119 \u2013 zaproponowa\u0142 rezolutnie staruszek. \u2013 Jak tylko b\u0119d\u0119 mia\u0142 osiemna\u015bcie lat.<\/p>\n
Wyba\u0142uszy\u0142am oczy.<\/p>\n
– S\u0142ucham? \u2013 powiedzia\u0142am. \u2013 Przepraszam, nie zrozumia\u0142am.<\/p>\n
– O\u017ceni\u0119 si\u0119 z tob\u0105.<\/p>\n
– Cudownie! \u2013 odrzek\u0142am machinalnie, nie dodaj\u0105c, \u017ce ma pan przecie\u017c tych latek osiemdziesi\u0105t, ale mo\u017ce chodzi\u0142o o nast\u0119pne osiemna\u015bcie lat po wyzerowaniu licznika?<\/p>\n
– Tak? \u2013 ucieszy\u0142 si\u0119.<\/p>\n
– Nie s\u0105dz\u0119 \u2013 odrzek\u0142am wymijaj\u0105co, \u017ceby nie wdawa\u0107 si\u0119 w dyskusj\u0119.<\/p>\n
Co mam powiedzie\u0107 ko\u015bcistemu staruszkowi, kt\u00f3ry siedzi obok mnie w autobusie do Asunci\u00f3n, m\u00f3wi antyczn\u0105 odmian\u0105 \u00a0nieznanego mi j\u0119zyka i w dodatku proponuje ma\u0142\u017ce\u0144stwo? O ile oczywi\u015bcie dobrze go zrozumia\u0142am, ale wydaje si\u0119, \u017ce tak.<\/p>\n
– Bo wiesz, ja jestem dobr\u0105 parti\u0105! –\u00a0 o\u017cywi\u0142 si\u0119 staruszek. \u2013 Zaraz ci co\u015b poka\u017c\u0119!<\/p>\n
Wyj\u0105\u0142 z kieszeni srebrn\u0105 broszk\u0119. Wygl\u0105da\u0142a jak srebrny motyl z wielkim, l\u015bni\u0105cym szafirem po\u015brodku.<\/p>\n
– Wspania\u0142a \u2013 odrzek\u0142am szczerze.<\/p>\n
– Dosta\u0142em j\u0105 w 1860 roku od mojego przyjaciela \u2013 doda\u0142 staruszek.<\/p>\n
<\/p>\n
Podrapa\u0142am si\u0119 w g\u0142ow\u0119.<\/p>\n
Zbierzmy fakty.<\/p>\n
Staruszek dosta\u0142 broszk\u0119 od przyjaciela w 1860 roku, czyli musia\u0142 by\u0107 ju\u017c wtedy w miar\u0119 doros\u0142y, co by znaczy\u0142o, \u017ce ma teraz jakie\u015b\u2026 Zmarszczy\u0142am czo\u0142o usi\u0142uj\u0105c przeprowadzi\u0107 w pami\u0119ci matematyczne dzia\u0142anie. To by\u0142o 156 lat temu, plus dwadzie\u015bcia lat skoro by\u0142 ju\u017c doros\u0142y i mia\u0142 przyjaciela, to by znaczy\u0142o, \u017ce ma teraz z grubsza bior\u0105c 176 lat. Od razu mi si\u0119 wydawa\u0142o, \u017ce ma oko\u0142o osiemdziesi\u0119ciu \ud83d\ude42\u00a0 Zapomnia\u0142am tylko o setce z przodu.<\/p>\n
<\/p>\n
– Gdzie b\u0119dziesz spa\u0107 w Asunci\u00f3n? \u2013 zapyta\u0142 nagle.<\/p>\n
– W hotelu.<\/p>\n
– W kt\u00f3rym hotelu?<\/p>\n
– Nie wiem jeszcze. Na pewno znajd\u0119 jaki\u015b hotel.<\/p>\n
– Mo\u017cesz spa\u0107 u mnie! \u2013 zaproponowa\u0142 natychmiast staruszek.<\/p>\n
– Och, dzi\u0119kuj\u0119 \u2013 odrzek\u0142am r\u00f3wnie szybko. \u2013 Znajd\u0119 hotel.<\/p>\n
– Masz co\u015b do pisania?<\/p>\n
– Mam.<\/p>\n
– Przygotuj!<\/p>\n
Przygotowa\u0142am.<\/p>\n
– Zapisz m\u00f3j numer telefonu! \u2013 poleci\u0142 staruszek. \u2013 0985664762. Zapisa\u0142a\u015b?<\/p>\n
– Zapisa\u0142am.<\/p>\n
– Poka\u017c!<\/p>\n
Pokaza\u0142am.<\/p>\n
– Zgadza si\u0119. Zadzwo\u0144 do mnie je\u015bli b\u0119dziesz czego\u015b potrzebowa\u0142a!<\/p>\n
– Zadzwoni\u0119 \u2013 obieca\u0142am.<\/p>\n
– W ka\u017cdej chwili mo\u017cesz zadzwoni\u0107!<\/p>\n
– Dzi\u0119kuj\u0119 bardzo.<\/p>\n
– Je\u015bli nie znajdziesz pokoju w hotelu, mo\u017cesz spa\u0107 u mnie!<\/p>\n
– Tak jest, dzi\u0119kuj\u0119 bardzo.<\/p>\n
– Wystarczy, \u017ce zadzwonisz!<\/p>\n
– Tak, dzi\u0119kuj\u0119 bardzo.<\/p>\n
– No to \u015bwietnie.<\/p>\n
– Tak, to \u015bwietnie \u2013 zgodzi\u0142am si\u0119.<\/p>\n
I zapad\u0142o milczenie.<\/p>\n
<\/p>\n
Staruszek wyj\u0105\u0142 z kieszeni cukierki. Rozwija\u0142 je, zjada\u0142, a papierki wrzuca\u0142 do mojej torby.<\/p>\n
Kto wie jak potoczy\u0142aby si\u0119 dalej moja podr\u00f3\u017c gdybym zgodzi\u0142a si\u0119 wyj\u015b\u0107 za niego za m\u0105\u017c i gdybym zadzwoni\u0142a pod podany numer w Asunci\u00f3n?…<\/p>\n
Fragment ksi\u0105\u017cki „Blondynka w Paragwaju\u201d<\/a><\/p>\n
![\"\"](\"http:\/\/beatapawlikowska.com\/wp-content\/uploads\/2017\/11\/Paragwaj-2.jpg\")
<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"