Po po\u0142udniu mama odbiera\u0142a mnie z przedszkola i sz\u0142y\u015bmy chodnikiem wzd\u0142u\u017c starych, wielkich drzew i rozmawia\u0142y\u015bmy. Po drodze wst\u0119powa\u0142y\u015bmy do cukierni po ptysia w kszta\u0142cie \u0142ab\u0119dzia. Mia\u0142 d\u0142ug\u0105, smuk\u0142\u0105, mi\u0119kko zagi\u0119t\u0105 szyj\u0119 z ciasta, a mi\u0119dzy skrzyd\u0142ami na plecach mia\u0142 porcj\u0119 cudownie lekkiej, \u015bnie\u017cnobia\u0142ej bitej \u015bmietany.<\/p>\n
Czasem kupowa\u0142y\u015bmy rurki z kremem. Je\u015bli tylko w pobli\u017cu by\u0142a moja m\u0142odsza siostra, to stawa\u0142am naprzeciwko niej i dmucha\u0142am w rurk\u0119 z ca\u0142ej si\u0142y, \u017ceby pocisk z bia\u0142ej bitej \u015bmietany wyl\u0105dowa\u0142 na jej twarzy.<\/p>\n
<\/p>\n
W cukierni Pog\u00f3dka by\u0142o mn\u00f3stwo pysznych rzeczy. Ogromne lepkie p\u0105czki oblane lukrem, sernik wiede\u0144ski, szarlotka z rodzynkami i lody w kulkach. To by\u0142o troch\u0119 jak inna rzeczywisto\u015b\u0107.<\/p>\n
Wchodzi\u0142o si\u0119 do g\u00f3ry po schodkach, bo tak zaczarowane miejsce nie mog\u0142o przecie\u017c sta\u0107 wprost na ziemi \ud83d\ude42 Schody by\u0142y do\u015b\u0107 wysokie, na g\u00f3rze otwiera\u0142e\u015b drzwi i ogarnia\u0142a ci\u0119 fala s\u0142odkich obietnic grzybk\u00f3w biszkoptowych, eklerek i p\u0105czk\u00f3w. No i ta nazwa \u2013 Pog\u00f3dka, jakby wprost z ksi\u0105\u017cki przygodowej \ud83d\ude42<\/p>\n
<\/p>\n
Tak samo jak biblioteka na Buczka. Nie pyta\u0142am wtedy czym albo kim jest \u00f3w tajemniczy Buczek. Brzmia\u0142 inspiruj\u0105co, porusza\u0142 wyobra\u017ani\u0119. Kiedy sz\u0142am do \u201ebiblioteki na Buczka\u201d, czu\u0142am si\u0119 jak podr\u00f3\u017cnik w drodze po przygod\u0119.<\/p>\n
Biblioteka mie\u015bci\u0142a si\u0119 w starym domu o skrzypi\u0105cej pod\u0142odze. W ogr\u00f3dku przed wej\u015bciem r\u00f3s\u0142 krzew pigwowy, p\u00f3\u017anym latem obsypanym \u017c\u00f3\u0142tymi owocami podobnymi do gruszki. Mia\u0142y niezwyk\u0142y, niespotykany zapach.<\/p>\n
W \u015brodku sta\u0142y drewniane rega\u0142y, pachnia\u0142o kurzem, papierem, ksi\u0105\u017ckami. Pani bibliotekarka mia\u0142a tekturowe kartoniki z nazwiskami os\u00f3b wypo\u017cyczaj\u0105cych u\u0142o\u017cone w w\u0105skich drewnianych szufladkach. Do dzi\u015b pami\u0119tam d\u017awi\u0119k tych tekturek przesuwaj\u0105cych si\u0119 pod jej paznokciami.<\/p>\n
<\/p>\n
Wchodzi\u0142am mi\u0119dzy ksi\u0105\u017cki i zn\u00f3w czu\u0142am si\u0119 jak podr\u00f3\u017cnik na progu niezwyk\u0142ej wyprawy w nieznane. Mi\u0119dzy ok\u0142adkami ka\u017cdej ksi\u0105\u017cki mie\u015bci\u0142 si\u0119 ca\u0142y nowy, inny \u015bwiat. Ka\u017cda ksi\u0105\u017cka by\u0142a nowym prze\u017cyciem, ekspedycj\u0105, ca\u0142ym dodatkowym \u017cyciem, w kt\u00f3rym ja jako czytelnik mog\u0142am bra\u0107 udzia\u0142.<\/p>\n
I wcale nie czu\u0142am si\u0119 jak kto\u015b z zewn\u0105trz. Wprost przeciwnie. By\u0142am ka\u017cdym z bohater\u00f3w ksi\u0105\u017cki, czu\u0142am ich strach, rado\u015b\u0107, razem z nimi cierpia\u0142am g\u0142\u00f3d w dolinie odci\u0119tej od reszty \u015bwiata, i razem z nimi udawa\u0142o mi si\u0119 wydosta\u0107 zn\u00f3w na wolno\u015b\u0107.<\/p>\n
<\/p>\n
Cukiernia Pog\u00f3dka, biblioteka na Buczka, magiczne miejsca.<\/p>\n
Dzisiaj nie ma \u017cadnego z nich.<\/p>\n
Cukiernia Pog\u00f3dka przesta\u0142a istnie\u0107, a biblioteka wci\u0105\u017c dzia\u0142a, ale zmieniono nazw\u0119 ulicy. Dzisiaj to jest biblioteka na Sportowej. Jak to inaczej brzmi!!!<\/p>\n
<\/p>\n