Niedaleko pla\u017cy znalaz\u0142am pusty bar. W kuchni siedzia\u0142a ruda dziewczyna, ko\u0142ysz\u0105c si\u0119 na kraw\u0119dzi jawy i snu. Chyba ju\u017c si\u0119 obudzi\u0142a, ale sen wraca\u0142 i zagarnia\u0142 j\u0105 w ramiona, kt\u00f3rym ch\u0119tnie si\u0119 poddawa\u0142a. Otwiera\u0142a oczy, podnosi\u0142a g\u0142ow\u0119, przesuwa\u0142a kubek na blacie, a potem opiera\u0142a podbr\u00f3dek na d\u0142oni, powieki jej si\u0119 zatrzaskiwa\u0142y i odp\u0142ywa\u0142a w sen.<\/p>\n
Westchnienie. Takie jakby spotka\u0142a Bradleya Coopera. We \u015bnie, oczywi\u015bcie.<\/p>\n
Nie \u015bmia\u0142abym jej budzi\u0107 w takiej chwili.<\/p>\n
Ale ona sama ockn\u0119\u0142a si\u0119, spojrza\u0142a na mnie i widzia\u0142am, \u017ce ma ochot\u0119 zapyta\u0107:<\/p>\n
– Czemu masz tak\u0105 dziwn\u0105 twarz, Bradleyu Cooperze?<\/p>\n
– Mo\u017ce to z powodu s\u0142o\u0144ca? \u2013 odpowiedzia\u0142by Bradley Cooper.<\/p>\n
– Przyzwyczaisz si\u0119 \u2013 odpowie dziewczyna i ju\u017c, ju\u017c wyci\u0105gnie do niego ramiona, a on ju\u017c, ju\u017c, chwyci j\u0105 za d\u0142onie i co b\u0119dzie dalej tylko sam boski re\u017cyser m\u00f3g\u0142by wiedzie\u0107, gdyby nie to, \u017ce to tylko sen.<\/p>\n
A ja nie jestem Bradleyem Cooperem.<\/p>\n
Dziewczyna potrzasn\u0119\u0142a g\u0142ow\u0105, jakby chcia\u0142a z w\u0142os\u00f3w strz\u0105sn\u0105\u0107 resztk\u0119 snu.<\/p>\n
– Dzie\u0144 dobry! \u2013 powiedzia\u0142am rado\u015bnie.<\/p>\n
– Dobry \u2013 mrukn\u0119\u0142a niewyra\u017anie.<\/p>\n
Wiem, \u017ce wola\u0142aby, \u017ceby na moim miejscu sta\u0142 kto\u015b zupe\u0142nie inny i patrzy\u0142 na ni\u0105 zupe\u0142nie inaczej, ale trudno. Bradley dzisiaj nie wr\u00f3ci. Czas bra\u0107 si\u0119 do pracy.<\/p>\n
<\/p>\n