{"id":15062,"date":"2023-04-18T11:06:54","date_gmt":"2023-04-18T09:06:54","guid":{"rendered":"https:\/\/beatapawlikowska.com\/?p=15062"},"modified":"2023-04-18T11:06:54","modified_gmt":"2023-04-18T09:06:54","slug":"stanelam-przed-lustrem-fragment-ksiazki","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/beatapawlikowska.norbibednar.dev\/?p=15062","title":{"rendered":"Stan\u0119\u0142am przed lustrem – fragment ksi\u0105\u017cki"},"content":{"rendered":"\n

            Stan\u0119\u0142am przed lustrem i spojrza\u0142am sobie w oczy.  Bez kreowania si\u0119 na kogo\u015b lepszego. Bez szukania potwierdzenia tego, w co wierzy\u0142am.    Spojrza\u0142am na siebie po raz pierwszy w \u017cyciu w taki spos\u00f3b, \u017ceby zobaczy\u0107<\/em> co we mnie naprawd\u0119 jest. Co si\u0119 kryje za tymi niebieskimi oczami.          Kto tam w \u015brodku siedzi i czego w\u0142a\u015bciwie ode mnie chce.<\/p>\n\n\n\n

            Zrobi\u0142o si\u0119 cicho. Tak jakby ca\u0142y \u015bwiat wstrzyma\u0142 oddech w oczekiwaniu na to, co si\u0119 stanie. Mam na my\u015bli m\u00f3j \u015bwiat. To wszystko, co sk\u0142ada\u0142o si\u0119 na moj\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107, \u0142\u0105cznie z prawd\u0105, kt\u00f3ra od dawna kr\u0105\u017cy\u0142a wok\u00f3\u0142 mnie jak bzycz\u0105ca mucha, przed kt\u00f3r\u0105 usi\u0142owa\u0142am si\u0119 na tak wiele sposob\u00f3w obroni\u0107. Ale prawda zawsze ci\u0119 dosi\u0119gnie. Zawsze. Je\u017celi sam nie zechcesz jej zaakceptowa\u0107 i dobrowolnie si\u0119 do niej przyzna\u0107, b\u0119dzie zrzuca\u0142a na ciebie coraz wi\u0119ksze g\u0142azy, \u017ceby zatrzyma\u0107 ci\u0119 w drodze prowadz\u0105cej donik\u0105d.<\/p>\n\n\n\n

            Spojrza\u0142am na siebie. By\u0142am tak zm\u0119czona p\u0142aczem, litowaniem si\u0119 nad sob\u0105, walk\u0105 i stwarzaniem pozor\u00f3w, \u017ce ju\u017c po prostu nie chcia\u0142o mi si\u0119 niczego udawa\u0107. Spojrza\u0142am sobie w oczy. G\u0142\u0119boko. Dalej ni\u017c tylko rysunki na \u017arenicach. Zobaczy\u0142am co\u015b, co mn\u0105 wstrz\u0105sn\u0119\u0142o.<\/p>\n\n\n\n

Zobaczy\u0142am ma\u0142e, przestraszone, bezradne dziecko. Dziecko, kt\u00f3re patrzy\u0142o na mnie z b\u0142aganiem o pomoc. Dziecko, kt\u00f3remu nie pozwala\u0142am by\u0107 sob\u0105 i kt\u00f3re zmusza\u0142am do cyrkowych wyst\u0119p\u00f3w przed publiczno\u015bci\u0105, kt\u00f3rej chcia\u0142am co\u015b udowodni\u0107. Zobaczy\u0142am dziecko, kt\u00f3re od dawna \u017cy\u0142o we mnie jak bezdomny w\u0142\u00f3cz\u0119ga, kt\u00f3ry stuka do drzwi swojego domu, z nadziej\u0105, \u017ce kto\u015b mu wreszcie otworzy.<\/p>\n\n\n\n

            Chc\u0119 ci powiedzie\u0107 dwie rzeczy.<\/p>\n\n\n\n

Po pierwsze: zobacz w jaki spos\u00f3b \u017cycie kierowa\u0142o mnie w stron\u0119 prawdy. Wszystko dzia\u0142o si\u0119 w jakim\u015b celu. Moje napady depresji i samotno\u015b\u0107, kt\u00f3ra wydawa\u0142a si\u0119 tak wielka, \u017ce nie by\u0142am w stanie jej pod\u017awign\u0105\u0107. Gdyby ta samotno\u015b\u0107 by\u0142a l\u017cejsza i gdyby ataki depresji nie by\u0142y tak czarne i pe\u0142ne rozpaczliwego wewn\u0119trznego krzyku, to usi\u0142owa\u0142abym je zignorowa\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Gdyby przykre, trudne do zniesienia, koszmarne zdarzenia w moim \u017cyciu by\u0142y l\u017cejsze, to tylko wspiera\u0142yby iluzj\u0119, kt\u00f3r\u0105 usi\u0142owa\u0142am w sobie budowa\u0107.  Gdyby moja depresja nie by\u0142a tak ci\u0119\u017cka i g\u0142\u0119boka, to pewnie nigdy nie poczu\u0142abym si\u0119 wystarczaj\u0105co zmotywowana do tego, \u017ceby wreszcie spojrze\u0107 prawdzie w oczy.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

            Albo powiem inaczej. Gdyby moja depresja by\u0142a l\u017cejsza i mniej dotkliwa, p\u0142yn\u0119\u0142abym dalej na mojej papierowej \u0142\u00f3dce, upieraj\u0105c si\u0119, \u017ce to jest wielki i mocny statek, i ci\u0105gle musia\u0142abym walczy\u0107 z zatapiaj\u0105cymi mnie sztormami, atakuj\u0105cym wiatrem, podst\u0119pnymi mieliznami i stadami z\u0142aknionych mojej krwi piranii i rekin\u00f3w. Ca\u0142e moje \u017cycie by\u0142oby wieczn\u0105 walk\u0105 pomieszan\u0105 z \u0142zami samotno\u015bci, przeb\u0142yskami si\u0142y i nawracaj\u0105cymi stanami depresji. My\u015bla\u0142abym wtedy, \u017ce takie jest po prostu \u017cycie, \u017ce nie mo\u017cna inaczej. \u017be ten, kto si\u0119 \u015bmieje, zawsze za chwil\u0119 b\u0119dzie p\u0142aka\u0142. \u017be \u017cycie jest cierpieniem i nie ma na to \u017cadnego lekarstwa. Mo\u017cna je jedynie na moment os\u0142odzi\u0107 batonem z reklamy w telewizji albo piwem z sokiem malinowym. Ale nic wi\u0119cej. I BY\u0141ABYM W OGROMNYM B\u0141\u0118DZIE.<\/p>\n\n\n\n

            Traci\u0142abym mn\u00f3stwo czasu i energii na powracanie do przytomno\u015bci i pe\u0142ni si\u0142 po piwnych imprezach, \u015bmieciowym jedzeniu i braku snu. \u017by\u0142abym od depresji do depresji, w pod\u015bwiadomym przekonaniu, \u017ce jestem, by\u0142am i zawsze b\u0119d\u0119 ofiar\u0105 czego\u015b, co chce mnie skrzywdzi\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Gdyby moja depresja by\u0142a \u0142agodniejsza, to prawdopodobnie nigdy bym z niej nie wysz\u0142a! W\u015blizgn\u0119\u0142aby si\u0119 w moje my\u015bli i m\u00f3j \u015bwiat w tak naturalny spos\u00f3b, \u017ce mia\u0142abym wra\u017cenie, \u017ce \u201etak po prostu musi by\u0107\u201d. <\/p>\n\n\n\n

Tak jest zwykle na pocz\u0105tku. Pami\u0119tasz ten stan? Kiedy zgadzasz si\u0119 na b\u00f3l duszy, uczucie wewn\u0119trznego rozerwania i chaos, w kt\u00f3rym toniesz. Ja tak mia\u0142am. Nie s\u0105dzi\u0142am, \u017ce mog\u0119 to zmieni\u0107 i nawet nie pr\u00f3bowa\u0142am. Czu\u0142am si\u0119 bezsilna wobec ogarniaj\u0105cych i po\u0142ykaj\u0105cych mnie z\u0142ych, trudnych, ci\u0119\u017ckich emocji. My\u015bla\u0142am, \u017ce tak musi by\u0107. W rzeczywisto\u015bci to by\u0142 pierwszy sygna\u0142, jaki \u017cycie wysy\u0142a\u0142o do mnie, \u017ceby mnie obudzi\u0107, sk\u0142oni\u0107 do zmiany i do ujrzenia prawdy o mnie samej.<\/p>\n\n\n\n

            Tak w\u0142a\u015bnie \u017cycie robi. Najpierw dotyka ci\u0119 palcem i m\u00f3wi:<\/p>\n\n\n\n

            – To jest z\u0142y kierunek, nie id\u017a tam, bo zab\u0142\u0105dzisz.<\/p>\n\n\n\n

            A ty brniesz dalej, bo nawet nie przychodzi ci do g\u0142owy, \u017ce m\u00f3g\u0142by\u015b to zmieni\u0107, zatrzyma\u0107 si\u0119 i podj\u0105\u0107 \u015bwiadome decyzje. Nie, to jest w og\u00f3le poza twoj\u0105 mo\u017cliwo\u015bci\u0105 rozumowania. Idziesz za tym, co ci podpowiada pod\u015bwiadomo\u015b\u0107, mimo \u017ce nie masz poj\u0119cia jakie przekonania ni\u0105 kieruj\u0105 ani dok\u0105d mo\u017ce ci\u0119 zaprowadzi\u0107.  Wtedy \u017cycie puka ci\u0119 palcem mocniej.  Zn\u00f3w co\u015b ci\u0119 zatrzymuje, co\u015b spada na ciebie, co\u015b dostarcza ci cierpienia i b\u00f3lu. W ten spos\u00f3b \u017cycie pr\u00f3buje zmusi\u0107 ci\u0119 do zatrzymania, rozejrzenia si\u0119 dooko\u0142a i zmiany dotychczasowego post\u0119powania. Ale jak masz co\u015b zmieni\u0107, skoro nigdy \u015bwiadomie nie przej\u0105\u0142e\u015b odpowiedzialno\u015bci za swoje \u017cycie?<\/p>\n\n\n\n

            D\u017awigasz si\u0119 z b\u0142ota, w kt\u00f3re \u017cyciowo wpad\u0142e\u015b i upierasz si\u0119, \u017ceby i\u015b\u0107 dalej do przodu. A \u017cycie zamiast pomaga\u0107, rzuca pod nogi nast\u0119pne k\u0142ody. Kiedy uparcie idziesz w z\u0142ym kierunku, usi\u0142uje w ten spos\u00f3b zmusi\u0107 ci\u0119 do zmiany. Ale pod\u015bwiadomo\u015b\u0107 zwykle jest tak mocna i zmotywowana, \u017ce nie chce si\u0119 zatrzyma\u0107, wi\u0119c ka\u017ce ci brn\u0105\u0107 coraz dalej i dalej. Dalej i dalej. A\u017c w ko\u0144cu dotrzesz do samego ko\u0144ca ko\u0144c\u00f3w i staniesz przed \u015blep\u0105 \u015bcian\u0105. Dopiero wtedy by\u0142by\u015b ewentualnie sk\u0142onny przyzna\u0107, \u017ce jednak to nie by\u0142a dobra droga. A przecie\u017c \u017cycie ju\u017c wcze\u015bniej ostrzega\u0142o ci\u0119 i usi\u0142owa\u0142o zatrzyma\u0107. Ze mn\u0105 te\u017c tak by\u0142o.<\/p>\n\n\n\n

Gdyby moja depresja by\u0142a l\u017cejsza i bardziej zno\u015bna, to pewnie trwa\u0142aby jeszcze d\u0142u\u017cej. Tak d\u0142ugo, a\u017c wpad\u0142abym w uzale\u017cnienie od alkoholu, lek\u00f3w uspokajaj\u0105cych, marihuany, a potem mo\u017ce szuka\u0142abym czego\u015b bardziej skutecznego. U\u017cywek nie brakuje. Cz\u0142owiek nie zdaje sobie zwykle sprawy z tego jak szybko przejmuj\u0105 w\u0142adz\u0119. Na szcz\u0119\u015bcie \u017cycie do\u015bwiadcza\u0142o mnie tak bole\u015bnie i bez lito\u015bci, \u017ce da\u0142o mi szans\u0119 przebudzenia zanim doprowadzi\u0142am do czego\u015b nieodwracalnego. Moja depresja by\u0142a tak ci\u0119\u017cka, po\u0142\u0105czona z tak wielkim wewn\u0119trznym b\u00f3lem i trwa\u0142a tak d\u0142ugo, \u017ce nie mog\u0142am jej zignorowa\u0107. Ataki powraca\u0142y co tydzie\u0144 albo co dwa tygodnie, trwa\u0142y przez kilka dni, a ja czu\u0142am wtedy, \u017ce po prostu umieram.<\/p>\n\n\n\n

            Czy wiesz co to znaczy umiera\u0107 tysi\u0105c razy w czasie swojego \u017cycia? Ja wiem i jestem za to wdzi\u0119czna. Dzisiaj wiem, \u017ce to w\u0142a\u015bnie dzi\u0119ki depresji szybciej spad\u0142am na dno najczarniejszej i najbardziej beznadziejnej rozpaczy, dzi\u0119ki czemu mia\u0142am szans\u0119 odbi\u0107 si\u0119 od tego dna i wyp\u0142yn\u0105\u0107 na powierzchni\u0119.  Uderzenie o dno otrze\u017awi\u0142o mnie na tyle, \u017ceby poczu\u0107 w sobie gotowo\u015b\u0107 do otworzenia oczu i przyjrzenia si\u0119 wszystkiemu co mam i co sk\u0142ada si\u0119 na moj\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n

            I powiem ci tak:<\/p>\n\n\n\n

            Depresja jest prezentem od \u017cycia.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

            Dostajemy do d\u017awigania ci\u0119\u017car tak wielki, \u017ceby przesta\u0107 udawa\u0107, \u017ce dajemy rad\u0119. W ten spos\u00f3b \u017cycie zmusza nas do poszukiwania prawdy, przyznania si\u0119 do niej i do przej\u0119cia prawdziwej odpowiedzialno\u015bci za siebie.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Fragment ksi\u0105\u017cki „<\/a>Wysz\u0142am z niemocy i depresji. Ty te\u017c mo\u017cesz”, wydanie poprawion<\/a>e.<\/a><\/strong><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

            Stan\u0119\u0142am przed lustrem i spojrza\u0142am sobie w oczy.  Bez kreowania si\u0119 na kogo\u015b lepszego. Bez szukania potwierdzenia tego, w<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":15063,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[18],"tags":[],"class_list":["post-15062","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-fragment-ksiazki"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/beatapawlikowska.norbibednar.dev\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/15062","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/beatapawlikowska.norbibednar.dev\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/beatapawlikowska.norbibednar.dev\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beatapawlikowska.norbibednar.dev\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beatapawlikowska.norbibednar.dev\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=15062"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/beatapawlikowska.norbibednar.dev\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/15062\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beatapawlikowska.norbibednar.dev\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/15063"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/beatapawlikowska.norbibednar.dev\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=15062"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/beatapawlikowska.norbibednar.dev\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=15062"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/beatapawlikowska.norbibednar.dev\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=15062"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}