– A tak szczerze, pani doktor, osobi\u015bcie, to czy wola\u0142aby pani wiedzie\u0107, \u017ce m\u0105\u017c pani\u0105 zdradza? <\/p>\n\n\n\n
Zwykle odpowiedzia\u0142aby, \u017ce to co ona woli nie ma nic do rzeczy, ale dzisiaj zastanowi\u0142a si\u0119 i odrzek\u0142a: <\/p>\n\n\n\n
– My\u015bl\u0119, \u017ce tak. Wola\u0142abym zna\u0107 prawd\u0119. <\/p>\n\n\n\n
Pokr\u0119ci\u0142 g\u0142ow\u0105 troch\u0119 bezradnie. <\/p>\n\n\n\n
– Moja \u017cona jest tak naiwna, \u017ce chyba nigdy si\u0119 nie domy\u015bli. Czasem my\u015bl\u0119, \u017ce to dar, a czasem, \u017ce to przekle\u0144stwo. <\/p>\n\n\n\n
Milczeli oboje przez chwil\u0119. Anna dawa\u0142a swojemu pacjentowi czas na przemy\u015blenie tego co powiedzia\u0142. A potem nagle wbrew swojej zasadzie sama przerwa\u0142a milczenie. <\/p>\n\n\n\n
– A po czym mia\u0142aby to pozna\u0107? \u2013 zapyta\u0142a. <\/p>\n\n\n\n
– Nie, no \u2013 roze\u015bmia\u0142 si\u0119. – S\u0105 takie oczywiste sprawy, \u017ce facet ma kogo\u015b na boku. Ja schud\u0142em dziesi\u0119\u0107 kilo, bo przesta\u0142em \u017cre\u0107, chcia\u0142em dobrze wygl\u0105da\u0107. Nowe buty, ubranie. Zaj\u0119te popo\u0142udnia, ci\u0105g\u0142e wyjazdy w delegacje, ja m\u00f3wi\u0119 \u017conie, \u017ce mamy zjazdy nauczycieli i ona we wszystko wierzy. <\/p>\n\n\n\n
– Nie chcia\u0142by pan, \u017ceby wierzy\u0142a? <\/p>\n\n\n\n
– Chc\u0119 i nie chc\u0119 \u2013 powiedzia\u0142 po chwili. \u2013 Jest dobr\u0105 matk\u0105, dzieciaki zadbane, dom posprz\u0105tany, wszystko na czas, tylko\u2026 No wie pani doktor jak to jest, codzienno\u015b\u0107, taka szaro\u015b\u0107, to przygn\u0119biaj\u0105ce. <\/p>\n\n\n\n
– Co jest przygn\u0119biaj\u0105ce? <\/p>\n\n\n\n
– \u017be tak ju\u017c zawsze b\u0119dzie \u2013 poruszy\u0142 r\u0119kami. \u2013 Wszystko w ten sam dese\u0144. Tak jakby nie by\u0142o nic wi\u0119cej. <\/p>\n\n\n\n
– My\u015bl\u0119, \u017ce wiele zale\u017cy od tego jakie mamy oczekiwania \u2013 powiedzia\u0142a g\u0142adko Anna. \u2013 Czy d\u0105\u017cymy do okre\u015blonego celu, czy szukamy raczej czego\u015b, co b\u0119dzie nowo\u015bci\u0105. <\/p>\n\n\n\n
– A to \u017ale? \u2013 zapyta\u0142 szczerze. <\/p>\n\n\n\n
– Jak pan my\u015bli? <\/p>\n\n\n\n
– Pani doktor zadaje trudne pytania \u2013 u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119. <\/p>\n\n\n\n
– Trudne czy niewygodne? <\/p>\n\n\n\n
– Mam takiego ucznia, kt\u00f3ry zna wszystkie odpowiedzi i nikt nie wie sk\u0105d. Nie mo\u017ce usiedzie\u0107 na lekcjach, puszcza b\u0105ki, jest jak szary kamie\u0144 bez wyrazu. Niczym nie mo\u017cna go zainteresowa\u0107, a jedyna emocja, jak\u0105 okazuje, to wrogo\u015b\u0107. A kiedy staje pod tablic\u0105, potrafi rozwi\u0105za\u0107 ka\u017cde zadanie i nikt nie wie jak. Jest najgorszym uczniem i najlepszym uczniem, zale\u017cy jak na to spojrze\u0107. <\/p>\n\n\n\n
– I?… <\/p>\n\n\n\n
– To, \u017ce on zna wszystkie odpowiedzi, nie przek\u0142ada si\u0119 na jako\u015b\u0107 jego \u017cycia \u2013 odpar\u0142 nauczyciel. <\/p>\n\n\n\n
– To wyj\u0105tkowy przypadek. U wi\u0119kszo\u015bci os\u00f3b nie wyst\u0119puje taka cecha nadzwyczajnej sprawczo\u015bci. Uczymy si\u0119, przyswajamy wiedz\u0119, wyci\u0105gamy wnioski, podejmujemy decyzje, nie jest tak? <\/p>\n\n\n\n
– Iiii, pani doktor \u2013 \u017cachn\u0105\u0142 si\u0119 nauczyciel. \u2013 W teorii tak jest, w praktyce\u2026 mog\u0119 powiedzie\u0107 tak jak my\u015bl\u0119?<\/p>\n\n\n\n
– Oczywi\u015bcie. <\/p>\n\n\n\n
– Facet my\u015bli fiutkiem. Widz\u0119 to po sobie. Kiedy\u015b wielkie idee, plany, mia\u0142em zmienia\u0107 \u015bwiat, budowa\u0107 mosty, ocala\u0107 ofiary wojny, a potem to wszystko jako\u015b zmniejsza si\u0119 do wielko\u015bci prysznica, pod kt\u00f3rym wieczorem zmywasz z siebie ha\u0142as i poczucie bezsilno\u015bci. <\/p>\n\n\n\n
– Ale co to w\u0142a\u015bciwie oznacza? \u2013 zapyta\u0142a Anna. <\/p>\n\n\n\n
– Ja pani powiem, pani doktor \u2013 odrzek\u0142 nauczyciel takim tonem, jakby odpowiada\u0142 na swoje w\u0142asne pytanie. \u2013 Pi\u0119kne s\u0105 tylko te kobiety, kt\u00f3re czuj\u0105 si\u0119 pi\u0119kne. One s\u0105 jak ten m\u00f3j ucze\u0144 matematyki. Maj\u0105 w sobie odwag\u0119. A inne kobiety trac\u0105 g\u0142os i nawet je\u015bli znaj\u0105 w\u0142a\u015bciw\u0105 odpowied\u017a, to milcz\u0105 ze strachu. I dopiero p\u00f3\u017aniej przychodz\u0105 z pretensjami, \u017ce zosta\u0142y \u017ale potraktowane. I wie pani, m\u0119\u017cczy\u017ani to wiedz\u0105. Ale nic nie m\u00f3wi\u0105, bo wtedy zacz\u0119\u0142oby si\u0119 wielkie gadanie i dyskusje. A my nie lubimy komplikowa\u0107. <\/p>\n\n\n\n